مُصْلِح امت که رهسپار شد، دریچه وحی که بسته شد، عده‌ای آنچه در دل‌ها داشتند، در خارج هویدا کردند و رخ داد آنچه نباید و به تحریف رفت همان‌ها که نباید...

اهل خانه نبی تنها شدند و حقشان تضییع گشت.
یادگارهای رسول خدا در مدینه به زیر دست و پا افتادند و ولی خدا را در کربلا گردن زدند...
چنان از کتاب خدا به تأویل بردند که گویی شریعتی دگر آوردند...

خلفای بالحق بعد از نبی را که جهان انتظار عدالتشان را می‌کشید، خانه‌نشین کردند و به سیاهچال و زندان فکندند؛ شکنجه کردند و کشتند...
و آخرینشان را به غربت دچار کردند و جامعه را از ولایت او منصرف نمودند.
حاصل آنچه در سقیفه بنی‌ساعده رقم خورد، کربلا بود و مصیبت‌هایی که گریبان اهل ایمان را گرفت...